Przypowieść o siewcy

Jezus wędrując ze swoimi uczniami po miastach i wsiach, nauczał ludzi a najczęściej przemawiał do nich w kazaniach lub przypowieściach. Pewnego dnia w czasie jednej ze swych podróży, Jezus opowiedział historię o siewcy, który rozrzucał ziarno na swoim polu. Niektóre z ziaren padły na skałę i tam uschło, inne ziarno zostało wydziobane przez ptaki, jeszcze inne padło między chwasty, które je zagłuszyły, niewielka ilość ziaren padła jednak na żyzną glebę i wydały plon obfity. Uczniowie zaciekawieni tym opowiadaniem spytali wprost Jezusa co oznacza ta przypowieść. W przypowieści ziarno symbolizuje słowo Boże a to co się z nim dzieje symbolizuje postawy ludzi wobec Słowa Bożego. Tak więc ziarno które porywa ptactwo symbolizuje tych, którzy słuchają słowa, ale gdy zjawia się diabeł pozwalają mu na odebranie mu słowa z ich serc; ziarno, które pada na skałę symbolizuje postawę ludzi, którzy z chęcią słuchają słowa, ale w momencie pokusy, nie zwracają na nie uwagi i porzucają je; ziarno które pada między chwasty symbolizuje postawę ludzi, którzy słuchają słowa, przyjmują je, ale z byle powodu porzucają je; wreszcie ziarno wpadające na żyzną glebę to symbol ludzi stałych w wierze, w których słowo Boże zagościło i pozostało na zawsze.
Symbolika i główne wątki
Głównym celem każdej przypowieści jest przekonanie odbiorcy do powielania zaprezentowanych w niej wzorców. Przypowieść o siewcy nakazuje nam wybrać jedną z postaw wobec słowa Bożego. Siewcą słowa jest Bóg najczęściej w osobie kapłana lub kaznodziei. To w jaki sposób wykorzystamy jego przekaz w naszym życiu zależy tylko od nas. Przypowieść wskazuje, iż najlepszą z postaw – najbardziej dojrzałą, która świadczy o naszym stosunku do Boga ale także o dojrzałości naszej wiary – jest postawa osoby stałej w wierze, w której słowo Boże zakorzenia się najmocniej. Tylko taka postawa przynosi ze sobą odpowiedzi na najtrudniejsze pytania i pozwala nam odnaleźć swoje miejsce a naszą egzystencję czyni łatwiejszą i znośniejszą. Bowiem gdy człowiek wierzy w coś bardzo mocno – wówczas jego każdy krok jest pewniejszy, bardziej zdecydowany a on sam jako człowiek postrzega siebie jako silnego i wartościowego.

Przypowieść o siewcy.

Ziarna rozsiewane przez siewcę padły na różne grunty. Pierwsze z nich upadło na drogę, gdzie rozdziobały je ptaki. Drugie padło na skały, gdzie nie było wiele ziemi. Wzeszło, lecz nie mając korzenia, zostało wypalone przez słońce. Trzecie ziarno upadło między chwasty i tam wzeszło. Jednak chwasty wyrosły bujnie i zadusiły je. Ostatnie z ziaren upadło na żyzną glebę i wydało obfity plon. Przypowieść ta ma dwojakie przesłanie: 1) potoczne - jeśli ktoś oczekuje efektów swojej pracy, powinien wykonywać ją z dokładnością i rozsądkiem. 2) biblijne - ukazuje wielorakie podłoża, jakimi są serca ludzkie i jak przyjmują głoszone do nich Słowo Boże.