Mit o Dedalu i Ikarze - streszczenie

Bohaterowie mitów to istoty obdarzone wieloma przymiotami takimi jak doskonałość, nieomylność, nieśmiertelność. Ich postawy bywają określane mianem archetypów czyli pewnych utrwalonych postaw i zachowań ludzkich, które zajmują ważne miejsce w świadomości i tradycji kulturowej danej społeczności, do której się odnoszą.
Mit o Dedalu i Ikarze to jeden z archetypów utożsamiany z odwieczną tęsknotą człowieka do pełnej, niczym nie zachwianej i nieograniczonej wolności. Utwór stał się podstawą do stworzenia wielu innych utworów i dzieł literackich między innymi: Wciąż o Ikarach głoszą Ernesta Brylla czy też opowiadanie Jarosława Iwaszkiewicza Ikar.
Ikar jest synem Dedala, rzemieślnika na dworze króla Krety Minosa. Dzieła – twory Dedala były tak doskonałe, iż potrafiły jak głosi mit – ożywać. Dedal, był bardzo szanowany przez króla, można powiedzieć, iż był przez niego kochany i podziwiany. Pewnego dnia Minos powierza Dedalowi bardzo trudne zadanie – mianowicie, król posiadał syna o imieniu Minotaur. Jednakże syn króla był odrażający, dlatego też postanowił on by świat nigdy nie ujrzał Minotaura – pół-byka, pół-człowieka. Król zlecił więc swemu doskonałemu architektowi, wybudowanie labiryntu, w taki sposób, by Minotaur nigdy nie mógł się z niego wydobyć. Dedal posłusznie wykonał swoje zadanie w nadziei, że i król, który tak go szanuje, zrobi coś dla niego. Dedal nie pochodził z Krety – mieszkał on w Atenach. Bardzo tęsknił za swoją ojczyzną. Poprosił więc króla o wyrażenie zgody na opuszczenie wyspy i na powrót do stron ojczystych. Jednakże Minos z obawy przed tym, iż Dedal może wyjawić tajemnicę o Minotaurze, oraz z ogromnego przywiązania do Dedala, nie zezwolił mu na opuszczenie Krety. Zrozpaczony Dedal obmyślił dość szybko plan ucieczki. Skonstruował skrzydła z piór ptasich sklejonych woskiem dla siebie i dla swojego syna Ikara, gdyż obaj mieli opuścić wyspę jak najszybciej będzie to możliwe.
Przed wyruszeniem w drogę Dedal przestrzegł swego syna przed zbytnim oddalaniem się w locie od niego. Przestrzegał swego syna, mówiąc mu, iż jeśli ten podleci zbyt blisko słońca to skrzydła się rozpadną, gdyż wosk się roztopi pod temperaturą słońca. Natomiast jeśli poleci on zbyt nisko oceanu, to skrzydła zamokną, posklejają się i lot będzie niemożliwy.
W trakcie lotu, Ikar był tak pochłonięty wolą przygody i brawurą, iż zapomniał o zaleceniach ojca. Podleciał zbyt blisko słońca – wosk zlepiający pióra roztopił się a Ikar spadł na dno oceanu. Zrozpaczony ojciec zaniechał dalszej podróży. Zabrał zwłoki chłopca, a na pamięć o tej tragedii wyspę na której go pochował nazwano Ikarią a może w którym zginął nierozważny chłopak nazwano morzem Ikaryjskim. Sam Dedal zaś osiadł na Sycylii, gdzie na dworze króla stał się jego nadwornym budowniczym.
Minos dowiedział się gdzie przebywa Dedal i z chęci zemsty na nim napadał na Sycylię w celu odzyskania Dedala. Jednakże zginął on zabity przez Sycylijczyków. Dedal zaś zyskał jeszcze większą przychylność ludności oraz wzbudził w nich większy szacunek do siebie.

Mit o Dedalu i Ikarze.

Dedal - ateński budowniczy, rzeźbiarz i mechanik; obciążony zbrodnią uszedł na Kretę. Dedal był wielkim wynalazcą, w związku z tym król Krety - Minos, nie chciał go wypuścić poza granice swego kraju. Dedal postanowił odlecieć wraz ze swoim synem Ikarem, przy użyciu skrzydeł własnej konstrukcji. Przed lotem Dedal ostrzegł Ikara, aby utrzymywał odpowiednią wysokość (zbyt nisko - pióra nasiąkną wilgocią, zbyt wysoko - słońce rozpuści wosk, którym były przyklejone pióra). Jednak Ikar zachwycony pięknem i swobodą lotu, zapomniał o przestrogach ojca. Wzbił się wysoko, a słońce rozpuściło wosk. Mit ten jest odzwierciedleniem życia codziennego ludzi zafascynowanych różnymi zjawiskami, które mylnie oceniamy jako coś wspaniałego, a one prowadzą nas do zguby.