Tragedia starożytna podzielona była na następujące części:
• prologos - aktor wygłaszał zapowiedź tragedii
• parados - wejście chóru na scenę
• epejsodion - czyli epizod, część akcji
• stasimon - komentarz chóru
• epejsodion - kolejne wydarzenie
• stasimon - komentarz chóru
• eksodus - wyjście chóru
Cechy dramatu antycznego:
Zasada trzech jedności:
• jedność czasu (wydarzenia rozgrywają się w ciągu 24h)
• jedność miejsca (wydarzenia rozgrywają się w tym samym miejscu)
• jedność akcji (wydarzenia w dramacie dotyczą tylko jednego wątku)
Ograniczona liczba aktorów (ilość osób występujących jednocześnie na scenie nie przekraczała trzech) Brak scen zbiorowych a o wydarzeniach z udziałem wielu osób donosi posłaniec. Występowanie chóru (zapowiadał pojawienie się bohaterów, komentował wydarzenia na scenie, w pieśniach lirycznych wypowiadał refleksje i wykonywał odpowiednie figury taneczne).
Trójdzielność kompozycji :
• Prolog - wprowadzał w sytuację dramatu, przedstawiał bohaterów i zapoznawał z tematem utworu (stanowił ekspozycję kończącą się węzłem dramatycznym, tj. wydarzeniem rozpoczynającym akcję
• Rozwinięcie akcji - druga część obejmująca kilka epejzodionów podzielonych stasimonami i szczytowym punktem była perypetia stanowiąca przełom w akcji dramatycznej, kończąca się katastrofą - klęską bohatera
• Epilog - wyjaśniająca, dopowiadająca część dramatu, skierowana do publiczności