Faust (Johann Wolfgang Goethe)

Dramat pt. "Faust" jest najwybitniejszym dziełem Goethego. Część I "Fausta" ukazała się
w 1808 r., a część II - dopiero w 1832 r. Część I przedstawia losy średniowiecznego dra Fausta (postać historyczna), wielkiego uczonego, który oskarżony o czary musiał uciekać z Wittembergi w 1480 r. Przed Goethem powstało ponad 100 różnych ucieleśnień Fausta, jednak wersja


Tematyka utworu:

W dramacie przedstawione są dzieje nieprzeciętnego człowieka, poszukującego prawdy,
szczęścia, celu i sensu życia ale przede wszystkim wiedzy przekraczającej ludzkie możliwości
poznania. Bohater - XV-wieczny uczony - całe swe życie spędził studiując mądre księgi, ale
mimo to nie posiadł prawdziwej wiedzy o życiu. Zniechęcony Faust wyznaje:

"Magistrem jestem, nawet zowią mnie doktorem,
I tak latami z męką, z wewnętrznym oporem
Oświecam rzeszę uczniów bezpłodnym zarzewiem
I wiem, że nic nie wiemy - i że ja nic nie wiem".

Poszukuje wolności, ale na świecie wszystko ma swoje granice. Buntuje się przeciwko takiemu życiu i zaprzedaje duszę diabłu Mefisto, odzyskując w zamian młodość. Wówczas zdobywa bogactwo, sławę, miłość. Mimo to nadal nie czuje się szczęśliwy, wciąż nie mogąc odnaleźć celu i sensu życia.

Ciekawym pomysłem Goethego jest wprowadzenie "Prologu w niebie", w którym ma miejsce
zakład między Bogiem i Mefistem o duszę Fausta. Fakt ten stawia tego bohatera w szczególnym świetle - jest zawieszony między dobrem i złem, między świętością i upadkiem. Faust przekracza tę chwiejną granicę i staje po stronie zła. Jako jednostka wybitna jest kierowany celem wyższym, chęcią poszerzenia ludzkiego poznania choćby za cenę potępienia. Odkupienie Fausta nastąpi dopiero w II części, kiedy to Bóg przebaczy mu jego winy ze względu na to, że uczony pragnął szczęścia ludzkości, a to jest właśnie priorytetem w dziejach świata - wolność i szczęście ludzkości stoją na pierwszym miejscu.