Cierpienia młodego Wertera (Johann Wolfgang Goethe)

Powieść Goethego wydana w 1774 r. należy do gatunku romansów sentymentalnych (patrz
hasło: sentymentalizm).


Problematyka:

Utwór przedstawia konflikt osobowości tytułowego bohatera z feudalnym społeczeństwem i jego
zmagania z nieszczęśliwą miłością do Lotty, kobiety z wyższej warstwy społecznej i dlatego
niedostępnej dla Wertera. Powieść napisana jest w formie listów (powieść epistolarna) do
przyjaciela. Werter opisuje swoje samotne zmagania z problemami trapiącymi jego duszę.
Zasadnicza problematyka utworu to autoanaliza psychiki bohatera, u którego nadwrażliwość
uczuciowa, pesymizm i zniechęcenie do życia ("choroba" romantyków zwana melancholią)
doprowadzają do samobójczej śmierci.


Popularność "Cierpień...":

Utwór ten wywołał olbrzymie wrażenie na młodych ludziach w całej Europie, dochodziło nawet do
samobójstw w stylu werterowskim. Powieść Goethego wykreowała także nowy typ bohatera
- bohatera werterowskiego, którego charakteryzowały: melancholia, niechęć do świata i ludzi,
a przez to - samotność, chorobliwa uczuciowość, nieprzystosowanie do życia. W literaturze
polskiej przykładami bohaterów werterowskich są bohaterowie wczesnej twórczości Mickiewicza:
Karusia z ballady "Romantyczność", Gustaw z IV części "Dziadów".