Snuć miłość– jest to metaforyczny obraz miłości
Miłość, która rodzi się we wnętrzu człowieka nie powinna ustawać, powinna ciągle ubogacać człowieka. Nakazy moralne wynikające z pierwszych wersów utworu brzmią następująco:
Smuć miłość jak jedwabnik – rozwijać ją i trwać w niej
Lać miłość z serca– obdarzać nią drugiego człowieka
Rozwijać ją jak blachę– miłość powinna być trwała i szczera
W górę nią wiać– wznosić siłę miłości ku najwyższych wartości
Ludziom piastować, jako matka – pielęgnować miłość i dbać o nią.
Utwór ten prezentuje także dwa wymiary miłości :
Wymiar ludzki miłości –moc przyrodzenia, moc żywiołów, moc krzewienia
Boski wymiar miłości – moc aniołów, moc stworzenia.
W utworze tym autor przekazuje jedną z uniwersalnych prawd – jedynym prawdziwym wymiarem miłości jest sam Bóg . To Bóg jest miłością, a wielka przygoda świata i człowieka jest w gruncie rzeczy historią miłości.