Kolor zbrodni





"Kolor zbrodni" doskonale ukazuje różnicę między teorią i praktyką. Teoretycznie film ze znanymi nazwiskami (Samuel Jackson i Julianne Moore) powinien być kasowym sukcesem. W praktyce w USA przepadł, w Polsce nie wszedł do dystrybucji kinowej i trafia od razu na DVD. Teoretycznie historia łącząca thriller i dramat psychologiczny oraz opatrzona społecznym komentarzem powinna widza zainteresować. W praktyce fatalna reżyseria sprawia, że otrzymujemy obrazek nużący i źle zagrany.

Wyjściowy materiał jest obiecujący. Richard Price, autor scenariusza i książkowego pierwowzoru, zabiera nas do dzielnicy zamieszkanej głównie przez czarnych. Pieczę nad rejonem ma Lorenzo Council (Samuel Jackson), czarnoskóry gliniarz, który stara się dbać o ludzi. Łagodzi spory między mieszkańcami a funkcjonariuszami policji, w większości białymi. Pewnej nocy dostaje wezwanie do szpitala. Na izbie przyjęć jest kobieta (Julianne Moore) - blada, z pokrwawionymi dłońmi i w stanie głębokiego szoku. Twierdzi, że ciemnoskóry napastnik wyciągnął ją z samochodu i odjechał. Najgorsze jest to, iż na tylnym siedzeniu został jej kilkuletni synek. Rozpoczynają się gorączkowe poszukiwania. Lorenzo podejrzewa jednak, że w izbie przyjęć nie usłyszał całej prawdy.