Ciekawe co mi powiedzą...
gdy wyjdę z siebie i wrócę jutro
ciekawe co pomyślą...
gdy zapomnę, że jestem
ciekawe kiedy sobie przypomną...
że mnie nie ma bo wyszłam donikąd
ciekawe dlaczego..
codziennie myślę co mam im powiedzieć.

Krowy wielkie na tle łąki,
Oraz małe, które nie znoszą rozłąki.
Z matką swą i ojcem swoim,
Aparatem także Twoim,
Czas spędzają na polanie,
Pewnie zjadły już śniadanie.
I zmierzają ku ich rzece,
Żeby zrobić wielką hecę!
Muszą wodą się zadowolić,
I Ty musisz im pozwolić!
Bo nie mają one herbatki,
Nie zatrzymuj ich! zerwij im kwiatów płatki.
Patrz jak pędzą, jak się śpieszą!
Wodę pić będą, dla tego się cieszą.
Myśli krążą po ich głowie,
Żeby nie wpaść w złe sitowie.
Bo gdy stanie się ta sprawa,
Skończą żywot i zaleje świat lawa!

Moze nie super arcydzielo ale nie mam nastroju do innej tematyki..