Mam takie pytanie , pewnie niektórym wyda sie śmieszne, ale może mi ktoś powiedzieć jaka jest różnica miedzy płytami DVD-R i DVD+R???:D Dlaczego są one rozbite na + i -???

Dane znalezione w googlach:

Różnice

Formaty DVD-R oraz DVD+R bardzo nieznacznie różnią się między sobą, choć oba są standardami jednokrotnego zapisu. Sposób użycia jest w obu przypadkach taki sam. Trzeba być jednak ostrożnym, jeśli chodzi o płyty DVD-R, ponieważ czyste nośniki mają dwa standardy. Ten, którego należy używać, nazywa się "DVD-R do użytku ogólnego". Ten drugi nosi nazwę "DVD-R do authoringu" i z powodu innego składu nadaje się tylko do masteringu. Ten rodzaj płyt DVD-R nie jest zazwyczaj dostępny dla szerokiej publiczności.

Sprawy komplikują się trochę bardziej, jeśli chodzi o formaty DVD-RW oraz DVD+RW. Technologia DVD-RW jest bardzo podobna do CD-RW. Jeśli chodzi o DVD+RW, stowarzyszenie DVD+RW Alliance chciało uprościć nagrywanie materiału wideo, szczególnie w warunkach domowych. Zaimplementowano więc technologię nazwaną Lossless Linking. W formacie DVD+RW materiał wideo może zostać zakodowany ze zmienną przepływnością (ang. VBR, variable bit rate). Zapis przy stałej przepływności wymaga wiele miejsca, konieczne są zatem przerwy podczas jego trwania. Zazwyczaj powoduje to utratę ciągłości ścieżki, co sprawia, że płyta staje się niekompatybilna z urządzeniami umożliwiającymi jedynie odczyt, jak odtwarzacze wideo DVD. Przy użyciu technologii DVD+RW proces ten można przerywać bez utraty ciągłości. Sprawia to, że standard ten jest wydajny i nadaje się do swobodnego zapisu informacji oraz zastosowań związanych z materiałem wideo. Możliwe jest także zastąpienie każdego 32-KB bloku (jednostki zapisu) innym bez utraty kompatybilności.

Aby nie utracić ciągłości zapisu, każdy blok danych musi zostać zapisany w odpowiednim miejscu z precyzją 1 mikrona. W tym celu zastosowano bardzo gęste pofałdowanie rowka z danymi na płycie (ang. wobble), częstotliwość sinusoidy, jaką on tworzy, wynosi 817 kHz (przy n=1). Zapewnia to, że zapis kończy się i zaczyna dokładnie w tym samym miejscu. Sygnał taktujący, opierający się na kształcie rowka, jest bardzo stabilny. Jednocześnie spiralny rowek przechowuje informacje konieczne do adresowania odpowiednich obszarów płyty. Dokonano tego za pomocą miejscowego odwrócenia fazy sinusoidy, która tworzy kształt rowka, co pozwala na kodowanie adresu. Na jeden 32-KB blok ECC przypadają cztery adresy, co sprawia, że ten format adresowania jest niezawodny nawet przy dużym poziomie zakłóceń.

Ja może niewypowiem się tak fachowo jak kolega wyżej , ale jest jedna rzecz, którą bym dodał
W sumie na dzień dzisiejszy to nie jest problem... bo w zasadzie każdy ma nagrywe dvd lub nowszy napęd ale jeszcze jakiś czas temu, gdy nagrywarki dvd dopiero zaczynały pojawiać się na rynku... miałem problem ze swoim zwykłym napędem DVD... gdy kuzyn nagrał mi płytkę "DVD+R" okazało się, że mój napęd nie czytał owej płytki pomogła mi dopiero aktualizacja firmwar'u

Z DVD-R i DVD+R w praktyce sprawa wyglada mniejwiecej tak, ze czesc (zwlaszcza starszych urzadzen) moze miec problemy z "+", jako ze jest to nowszy format. Jezeli nie wiemy na czym plyta bedzie odtwarzana <a moze trafic na np. stary odtrzarzacz DVD albo konsole z wybrednym laserkiem> "bezpieczniej" nagrywac na DVD-R, poniewaz jest to pierwotny format obslugiwany praktycznie przez wszystkie napedy. Co do samej formy zapisu nie ma wiekszej, istotnej dla uzytkownika roznicy - gdzies kiedys czytalem, ze "+" sa niby udoskonalone i odporniejsze na bledy.

Zgadza sie z tymi + i - ale na dzień dzisiejszy nowe nagrywarki mogą nagrywać + jako DVD -Rom ( booktype ) czyli " jakby były tłoczone " więc starsze odtwarzacze nie mają z tym problemów .

Kolega który pierwszy udzielil odpowiedzi zrobil to hmmm bardzo techniecznie, a moze ktos prościej to wytłumaczyc?
Bo naprawde zastanawiam sie po co sa dwa rodzaje płyt? Skoro wyjsciowym pierwotnym formatem była plyta DVD-R to po co wprowadzono drugi format?

[QUOTE]User Quadro napisał:
Roznica jest ogromna. DVD+R sa płytami wstepnie sformatowanymi. posiadaja juz znaczniki, a co najwazniejsze posiadaja obszar przeznaczony na korekcje błedów i dlatego lepiej nadaja sie do przechowywania danych komputerowych.
Natomiast DVD-R nie posiadaja takich obszarow. Ten obszar (200MB) jest przeznaczany na pliki otwarcia i zamkniecia (lead in oraz lead out). Płyty te sa niesformatowane i dlatego obszary te są bardzo duze na tych plytach. Ale dzieki temu nadają sie do filmow i muzyki bo one nie potrzebują korekcji bledow, a w obaszarach tych umieszczane są booki ktore sa rozpoznawalne przez 99,9% odtwarzaczy DVD. [/QUOTE]


[QUOTE]..Inny napisał:
Główna różnica pomiędzy "plusami" a "minusami" dotyczy struktury, a dokładniej: stopnia pofalowania ścieżki prowadzącej, która służy do modulacji fazy odbitej wiązki lasera. W pierwszym wypadku mamy do czynienia ze zmianami amplitudy o częstotliwości, która wynosi 817,4 kHz. Umożliwia to zakodowanie dużej ilości informacji, m.in. o położeniu (adresie) każdego sektora lub danych dotyczących strategii zapisu na konkretnym nośniku. Dla "minusów" pofalowanie ścieżki prowadzącej jest znacznie mniejsze - 140,6 kHz, co ogranicza ilość zapisanych w ten sposób bitów. W związku z tym do poprawnej identyfikacji potrzebne są dodatkowe informacje zawarte w tzw. pre-pitach, które umieszcza się w nieużywanej przestrzeni nośnika. Ograniczenie takie pozwala na adresowanie wyłącznie całych bloków, co uniemożliwia korzystanie m.in. z technologii Mount Rainier. Na podstawie powyższych informacji mogę zaryzykować twierdzenie, że płyty sygnowane "plusem" mają niewielką przewagę nad "minusami". Potwierdzeniem tej teorii jest zdecydowanie szybszy rozwój zarówno nagrywarek, jak i samych nośników zgodnych ze standardem DVD+R. Dowodzą tego również wyniki testów. Po pierwsze, czas potrzebny na nagranie płyty "plusowej" jest zauważalnie krótszy. Po drugie, zakończone niepomyślnie próby nagrywania na testowanych nagrywarkach dotyczyły wyłącznie nośników "minusowych" - zarówno płyt DVD-R, jak i DVD-RW.

Inna wersja:
Jedną z głównych różnic na korzyść "plusów" to adresowanie każdego sektora na tak zwanej ścieżce prowadzącej, dzięki temu pozycjonowanie lasera trwa znacznie krócej. W przypadku "minusów" zadanie ścieżki prowadzącej ma o wiele mniejsze znaczenie, a tzw. prepity pozwalają nam na szybkie odszukanie jedynie bloku danych, a nie konkretnego sektora.

Jeszcze inna wersja:
Plusy są lepsze, dlatego, że mają pofalowaną ścieżkę, więc dvd potrafi znaleźć konkretny sektor na płytce laserem, a taką mamy z tego korzyść, że płytki nagrane na "+" z multisesją będą widziały zwykłe odtwarzacze dvd oraz divx. Przy minusach nie odczytasz płytki na zwykłym odtwarzaczu, jeśli nie zamkniesz sesji.

To powoduje również, że DVD+RW są lepsze do trybu mount-rainer, czy UDF.[/QUOTE]

temat zamykam i zostawiam przyklejony jak dla mnie wszystko zostalo wytlumaczone jak ktos bedzie chcial to sobie zajrzy poczyta i sie dowie.