"Przedśpiew" - w poszukiwaniu wewnętrznej harmonii

W wierszu spotykamy się z afirmacją życia i filozofią pogodnego życia pojmowanego jako harmonijne współistnienie pozornie sprzecznych elementów: bólu i radości, śmierci i życia, trwania i przemijania. Choć poeta wie, że marzenie człowieka o szczęściu rzadko się spełnia-wierzy jednak na przekór schyłkowym teoriom o bezsensie i chaosie świata, że istnieje ład i harmonia. W wierszu znajdujemy odwołanie do filozofii epikurejskiej (radość życia) i stoickiej (spokój i opanowanie) oraz do głównego hasła renesansu: "Żyłem i z rzeczy ludzkich nic nie jest mi obce". Klasycyzm w utworze polega na:
-opowiedzeniu się za zwięzłością i klarownością treści
-zastosowaniu formy stroniącej od przepychu na rzecz prostoty i umiaru
-ogłoszeniu harmonii duchowej, pogody i równowagi
-optymizmu popartego wyraźnie argumentami czerpanymi z filozofii św. Franciszka z Asyżu: "w łzach widzieć słodycz smutną, dobroć chorą w grzechu"
-tytuł wiersza- Przedśpiew- wstęp, wprowadzenie do liryki
-śpiew-zapowiedź działania poetyckiego, deklaracja liryki afirmacyjnej: "śpiewać będę wam pochwałę życia"