Władysław Broniewski (1897-1962). Poeta i tłumacz. Pochodził z rodziny inteligenckiej o dużych tradycjach patriotycznych. Legionista, brał udział w kampanii 1920 r. W dwudziestoleciu międzywojennym zbliżył się do kół lewicy i choć nie wstąpił do partii, brał udział w wielu akcjach prowadzonych przez KPP, a nawet przebywał dwa miesiące w więzieniu, aresztowany z całym zespołem "Miesięcznika Literackiego" (1929-1931). W 1939 r. znalazł się jako ochotnik poszukujący swej jednostki wojskowej we Lwowie. Aresztowany przez NKWD, przebywał w więzieniach we Lwowie, w Moskwie i Saratowie. Zwolniony we wrześniu 1941 roku, zatrzymał się w Kujbyszewie, gdzie współredagował pismo "Polska", następnie wstąpił do armii Andersa i wraz z nią ewakuowany przebywał na Bliskim Wschodzie. W 1943 r. pracował w Jerozolimie jako redaktor techniczny pisma "W drodze". W 1945 r. wrócił do kraju. W tych latach powstały - ze wspomnień wojennych i tułaczki - najpiękniejsze zbiory wierszy: "Bagnet na broń" i "Drzewo rozpaczające", cenzurą objęte były jednak aż dotąd jego wiersze więzienne, tzw. lwowskie. Zmarł 10 lutego 1962 roku.