Wiktor Hugo (1802-1885) uznany został za sprawcę przełomu romantycznego we Francji, ponieważ jego przedmowa do dramatu "Cromwell" z roku 1827 stała się manifestem romantycznym. Hugo zdecydowanie odrzucił klasyczne, krępujące osobowość twórczą reguły, dotyczące jedności miejsca, czasu i akcji. Uważał, że dramat najlepiej odzwierciedla współczesną rzeczywistość poprzez ukazywanie różnorodnych problemów moralnych i dziejowych, poprzez urozmaiconą akcję, różnorodność sytuacji i dramatycznych możliwości, przy zachowaniu psychologicznej i historycznej prawdziwości postaci. Zgodnie z romantyczną modą dopuszczał wprowadzenie do dramatu elementów liryki i epiki czy też przeplatania scen tragicznych z komicznymi. Premiera jego dramatu "Hernani, czyli honor kastylijski" w Teatre Francois, w dniu 22 lutego 1830 roku, wywołała ostre sprzeciwy klasyków, ale w ostateczności została uznana za całkowite zwycięstwo romantyzmu.