Serce na temblaku

Dalszy ciąg historii Judyty, bohaterki Nigdy w życiu! Judyta przeżywa chwile szczęścia u boku ukochanego mężczyzny. Nie potrafi się odnaleźć w nowej sytuacji, jest wciąż niepewna uczuć drugiego człowieka. Boi się powtórki z przeszłości. Walczy, czasem bez powodzenia, o swą niezależność. Sercowym problemom towarzyszą kłopoty z dorastającą córką i coraz bardziej doskwierająca monotonia w pracy zawodowej. Jak długo Judyta będzie nosiła swe serce na temblaku? Czy zabliźnią się rany, czy też wkrótce będzie musiała schować się za obronnym pancerzem?

Nigdy w życiu

Judyta ma 37 lat, jest matką nastoletniej Tosi i pracuje w piśmie kobiecym, gdzie prowadzi dział porad dla czytelniczek. Poznajemy ją w chwili, kiedy nie z własnej woli rozstała się z mężem. Rozpoczyna nowe życie: buduje dom i przenosi się na wieś. Niespodziewanie odnosi sukces jako reporterka. A przede wszystkim zakochuje się... Według autorki, Nigdy w życiu! to książka "dla tych, którym się wydaje, że świat się kończy, kiedy on się dopiero zaczyna". O swoich bardzo prawdziwych problemach bohaterka opowiada z humorem i lekkością sprawiającą, że krytycy okrzyknęli ją polską Bridget Jones.

Ja wam pokażę

Ukochany Niebieski zdecydował się jej oświadczyć (to nic, że zaraz wyjeżdża do Stanów, a na razie zasłania się gazetą). Córka Tosia jest szczęśliwie zakochana (co na pewno nie przeszkodzi jej w zdaniu matury, która jest przecież dopiero za dziewięć miesięcy). Na dodatek Naczelny, zamiast zlikwidować dział listów do czytelników, właśnie dał jej awans i Judyta rozpoczyna prawdziwą karierę dziennikarską. Ale jak zwykle, gdy tylko zaczyna się dobrze układać, natychmiast trafia się ktoś, kto postara się wszystko zepsuć... Judytę czekają nie tylko wyzwania zawodowe - los wystawi na poważną próbę jej relacje z rodziną, a także, niestety, związek z Adamem. Czy wystarczy jej zdrowego rozsądku i wrodzonego poczucia humoru, by poradzić sobie z przeciwnościami? Ja wam pokażę, kolejna powieść Katarzyny Grocholi, to książka dla wszystkich, którzy cenią lekką, pełną wdzięku literaturę i chcą - tak jak Judyta - z optymizmem patrzeć na świat.