Wacław Potocki w utworze „Veto, albo nie pozwalam”, krytykuje wprowadzoną możliwość sprzeciwiania się każdego posła. Można bowiem było poprzez jeden okrzyk „veto”, nie dopuścić do uchwalenia korzystnej dla Polski ustawy. Mógł do tego doprowadzić pojedynczy głos na sali.

„Jakobyś rzekł : biada to, gdy zły nie pozwala
Na dobre i tym słówkiem ojczyznę rozwala.”

Autor, w wierszu „Kto pijany, zrywa sejmiki”, boleje też nad tym, że nieodpowiedzialni, często pijani szlachcice zrywali sejmiki, uniemożliwiając w ten sposób podjęcie jakichkolwiek decyzji.

„Zerwał dziesięć sejmików, wiere niekochany
Brat szlachcic w Proszowicach, gorzałką pijany.”

„Więc, żeby trzeźwi mogli o ojczyźnie radzić,
Wypchnąć, jeśli się nie da pijak wyprowadzić.”