Problem wyjazdu młodej szlachty porusza także w utworze „Na chłopów podgórskich”. Również tu poddaje krytyce sens podróży młodych Polaków.

„Po cóż do cudzych z młodu szlachta jeździ krajów?
Żeby mogli nawyknąć tamtych obyczajów.
Że na chłopów podgórskich nieprzystępne Włochy,
Do bliskich Węgier chodzą na podobne fochy.(…)
Czemuż różną nagrodę swej wędrówki znają?
Szlachtę czczą honorami, a chłopów wieszają.”