Wacław Potocki "Wojna chocimska"

Utwór opisuje przygotowania do bitwy pod Chocimiem. Utwór powstał "ku pokrzepieniu serc". Utwór rozpoczyna się zwrotem do Boga, dalsze losy to przygotowania do bitwy. W utworze Chodkiewicz przemawia do rodaków i namawia ich do walki używając argumentów dotyczących dawnej świetności Polski. Wspomina też męstwo żołnierzy walczących w czasie panowania Chrobrego. Prosi szlachtę, aby dobro własne porzucili dla dobra kraju. "Pospolite ruszenie" w tym wierszu autor porusza problem egoistycznej postawy szlachty. Przedstawiona tu historia jest dowodem na to, że szlachta przedkłada dobro własne nad dobro kraju. Nieprzyjaciel planuje atak, więc Rotmistrz i Dobosz starają się zachęcić szlachtę do walki z wrogiem, ci jednak śpią i nie mają ochoty walczyć. Widać w tym utworze brak patriotyzmu u barokowej szlachty. W końcu zrezygnowany Rotmistrz również kładzie się spać. "Zbytki polskie" opisuje życie polskiej szlachty. Przedstawia on, w jaki sposób szlachta wykorzystuje swe dobra materialne myśląc tylko o sobie a zapominając o ojczyźnie. Szlachta nie zważa na upadek Polski, nie patrzy na utrzymanie wojska, choć widzi upadek kraju. Kiedy upadnie ojczyzna również oni stracą swoje bogactwo. "Za króla Sasa, jedz, pij i popuszczaj pasa". "Nierządem Polska stoi" utwór przedstawia rozpad polityczny kraju. Krajem nikt się nie interesuje. Panuje prawo silniejszych, możnych i bogatych. Najgorzej na tym wychodzi średnia i drobna szlachta, która żyje w ubóstwie i nie może sobie poradzić w nowej rzeczywistości.