Życie ludzkie i jego sens w liryce M. Sępa - Szarzyńskiego :

Człowiek w utworach Szarzyńskiego przedstawiony jest jako istota skazana na wieczną, dramatyczną walkę (sonet "O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem"). Jest on rozdarty między pożądaniem dobra i nieodwołalnym skażeniem ludzkiej natury, ziemskimi żądzami i pokusami. Godność to heroiczna walka z przyrodzoną słabością, która nie zapewnia człowiekowi co prawda całkowitego spokoju i harmonii wewnętrznej, ale decyduje o jego bohaterstwie. Wyzwolenie może przynieść jedynie śmierć - sytuacja człowieka jest dramatyczna. W walce, której stawką jest zbawienie, jesteśmy osamotnieni, możemy jedynie liczyć na Boga, gdyż tylko z jego pomocą możliwe jest pokonać zło i odepchnąć pokusy. W sonecie "O nietrwałej miłości rzeczy świata tego" Szarzyński pojawia się przeciwstawienie świata materialnego i duchowych wartości, do których osiągnięcia ludzie powinni dążyć. To, co materialne jest zgubne i złudne, a przede wszystkim nietrwałe. Nieprzemijaną jedynie wartości duchowe, z których najwznioślejszą jest miłość do Boga.