Na twórczość Jana Andrzeja Morsztyna składają się olśniewające, lekkie i błyskotliwe wiersze o tematyce miłosnej lub towarzyskiej, które są świadectwem wysokiej klasy sztuki poetyckiej, opartej na dyscyplinie i znajomości reguł współczesnych szkół poetyckich. Poeta bawi się w wierszach konceptem , grą słów, zaskakując wyszukanym, pozornie absurdalnym pomysłem, który odsłania przed nami zarówno harmonię, jak i dysharmonię otaczającego nas świata, Jego poezja, będąca najwyższym kunsztem słowa, jest zarówno intelektualna jak i zmysłowa, nie odzwierciedla rzeczywistości, ale zbiera zróżnicowane wrażenia świata. Twórczość Jana Andrzeja Morsztyna uzmysławia nam, iż barok nie mógł być epoką upadku literatury, kultury i dobrego smaku. Wiersze Morsztyna pośrednio informują o tym, że twórczość poetycka nie zawsze jest nastawiona na wierne odzwierciedlenie rzeczywistości. Celem poety i istotą jego poszukiwań jest poezja ograniczona do siebie samej. Morsztyn był reprezentantem baroku dworskiego, wzorował się na nurcie artystycznym – marynizmie (nurt ten odwoływał się do fantazji i opierał się na koncepcie).